Kunstzinnige confrontatie over vrouwelijke genitale verminking
vrijdag 18 juli 2008 13u11 |
Frank Bombeke (tekst), Roland vandenbulcke en Johan De Porre (beeld)
© 2008 GENTBLOGT VZW
Een
kunstzinnige confrontatie over vrouwelijke genitale verminking. Er zijn
leukere thema’s om een tentoonstelling over te organiseren. Het Forum
van Vlaamse Vrouwen schrikt er alleszins niet voor terug om feestend
Gent met de rondreizende tentoonstelling “Vrouwen, een leven vol pijn”
te confronteren. Als campagnemiddel in de internationale strijd voor
vrouwenrechten kan deze tentoonstelling wel tellen. In verscheidene
landen werd de problematiek van vrouwelijke genitale verminking (VGV)
mede hierdoor bespreekbaar gesteld en werden er maatregelen genomen
tegen VGV.
De rondreizende tentoonstelling “Vrouwen , een leven vol pijn” van
Afrikaanse kunstenaars startte tien jaar geleden in Nigeria vanuit de
beweging voor vrouwenrechten. Na twee internationale tournees in
Europa, Australië en de Verenigde Staten is nu ons land en onze stad
aan de beurt, in een organisatie van Forum van Vlaamse Vrouwen (FVV) en
een OSA International, een NGO van de paters Augustijnen. Nog tot 27
juli te bezien in de pandgang van het Augustijnenklooster Sint-Stefanus
in de Academiestraat 1, 9000 Gent.

Tijdens de opening op zondagavond 13 juli van de tentoonstelling
“Vrouwen, een leven vol pijn” lichtte Jan Brocatus, directeur van
Amnesty International Vlaanderen, de problematiek toe. Hij lanceerde
meteen de juiste term vrouwelijke genitale verminking (VGV). De term
vrouwenbesnijdenis is géén echte tegenhanger van mannenbesnijdenis. Bij
mannenbesnijdenis wordt de voorhuid van de penis weggesneden en dat is
niet echt een “verminking”: het seksueel functioneren van de man wordt
er niet door aangetast. VGV is het verwijderen van alle externe
vrouwelijke genitaliën of van een deel ervan, of het toebrengen van een
ander letsel aan de vrouwelijke geslachtsorganen voor culturele,
religieuze of andere niet-therapeutische redenen. Dit zijn - nog min
nog meer - verminkingen met ernstige fysische en mentale gevolgen voor
de slachtoffers.

Wereldwijd wordt het aantal vrouwen en meisjes dat genitaal verminkt
is op 100 tot 140 miljoen geschat, waarvan de grote meerderheid in
Afrika. Per jaar lopen 2 miljoen meisjes het risico verminkt te worden,
dit is ongeveer 6000 per dag. VGV wordt beoefend in meer dan 40 landen,
verspreid over de hele wereld, overwegend in Afrika, maar ook in Azië
en sommige landen in het Midden-Oosten. In het Westen komt genitale
verminking voornamelijk voor bij immigranten uit landen waar VGV
beoefend wordt.
Voor Amnesty International is VGV een schending van mensenrechten. De
rechten van vrouwen op fysieke en mentale integriteit, op vrijheid van
discriminatie en op de hoogste gezondheidsstandaarden zijn universele
rechten. Er is aldus geen enkele rechtvaardiging mogelijk voor
schending tegen deze rechten.
Ja, kunst kan de wereld redden
De Nigeriaanse communicatiespecialiste en activiste Koy Keshi Walker
nam in 1998 samen met de bekende kunstenaar Sam Ovraiti het intiatief
voor deze sensibiliserende tentoonstelling. De Nigeriaanse kunstenaar
Godfrey Williams-Okodorus was er van bij het begin bij. Hij houdt thans
de kunstgalerij Labalaba open in Antwerpen en trad voor deze derde
editie op als mede-curator. Hij wist tal van andere Afrikaanse
collega’s-kunstenaars voor deze derde uitgave te engageren.

Meer dan rationele benaderingen kan kunst gevoelens en emoties
bespelen, zo stelde Dr. Tobe Levin van de vrouwenorganisatie FORWARD in
haar betoog. Doordat kunstenaars de problematiek vanuit verschillende
invalshoeken benaderen, heeft het medium kunst gemakkelijker impact op
slachtoffers en hun omgeving. Het doet beroep op hun bewustzijn en kan
tot actie leiden. Kunst spreekt een universele taal die taal- en
culturele barrières kan overstijgen. De schilderijen en beelden in de
tentoonstelling confronteren de kijkers met een non-verbale
onuitgesproken boodschap. De kijkers moeten die visuele taal van de
kunstenaar weer omzetten naar hun concrete verhaal van alledag. De
kunstwerken houden ons een spiegel voor en nodigen uit tot dialoog… en
actie.

Deze rondreizende tentoonstelling van Afrikaanse kunstenaars, mannen
en vrouwen, tegen vrouwelijke genitale verminking heeft een
sensibiliserend en mobiliserend effect. Er kwamen wetgevende
initiatieven tegen VGV; lokale gemeenschappen lieten de VGV-praktijken
voorgoed achter zich. De Keniaanse advocaat Joseph Kariuku Nyaga vroeg
namens de NGO OSA International steun voor een emanciperende
weduwenwerking aan het Victoriameer in Kenia.
Maar genoeg kommer en kwel, er is zeker ook hoop en toekomst in
Afrika. Zo nodigde Martien Bode, de directeur van het Forum van Vlaamse
Vrouwen, de genodigden uit om samen met het Afrikaans-Gents dameskoor
“Coeur Immaculé de Marie” de tentoonstelling in te zingen en te dansen.

-
Tentoonstelling “Vrouwen, een leven vol pijn. Genitale verminking :
een kunstzinnige confrontatie” in Augustijnenklooster Sint-Stefanus,
Academiestraat 1, 9000 Gent
14 – 27 juli 2008, doorlopend open van 10.00 – 18.00 uur, toegang gratis
-
Zondag 20 juli 2008 Afrikaans haarvlechten (14–15u en 16–17u)
-
Maandag 21 juli 2008 Afrikaanse percussie (14–15u en 15u – 16u)
-
Maandag 21 juli 2008 en woensdag 23 juli 2008 Afrikaanse parels en juwelen (14– 15u en 15–16u)
-
Woensdag 23 juli 2008 Afrikaanse dans (14–15u en 15–16u)
-
Zaterdag 26 juli 2008 Afrikaanse modeshow door ‘Reflection of Beauty’ (19–20u)
-
Gelegenheidsrestaurant: Dagelijks tussen 12u en 15u t.v.v.
weduwenproject in Kenia. Een unieke gelegenheid om eens in een
kloosterrefter te eten “op zijn paterkes”. De kok van de paters
Augustijnen belooft een exotische touch toe te voegen. Benieuwd.
|